To ma być gra na komputer lub urządzenie przenośne. Na razie potrzebna jest fabuła. Nie zajmujemy się grafiką, silnikiem gry itp. Zastanówmy się jak gra powinna się zaczynać i jaki powinna mieć cel.
Cel jest już określony, osiągniecie życia wiecznego, ale na poziomie gry. Czyli dojście do nieba – w grze ma to być ekran z odpowiednią grafiką i gratulacjami a także zachętą do wysiłków do osiągniecia tego samego w realnym życiu. Trzeba zebrać odpowiednią ilość punktów, skarbów, nie stracić, nie pobrudzić szaty godowej.
Na starcie chrzest. Szata godowa biała, czysta. Puste konto zasług. Pusty skarbiec.
Osoby w grze: anioł stróż, Jezus, Maryja, Święci wg pomysłów, księża, ludzie dobrzy, przeciętni i źli, diabeł „stróż”, szatan podszywający się pod dobre postacie. Reklamy dobre i złe, telewizje itp., kanały dobre i fałszywe.
Akcje: dobre czyny, modlitwy, spowiedzi, pokusy, grzechy; dobre rady, wskazówki, wybory między różnymi dobrami o równych i zróżnicowanych punktacjach, a także zwodzenie, na początku łatwe do rozpoznania kłamstwa, a ze wzrostem poziomu bardziej wyrafinowane oszustwa.
Przy utracie łaski uświęcającej w obecności szatana mysz może sama się przesuwać w kierunku przycisku złego wyboru. Coraz bliżej ale bez totalnego przymusu.
Skarby można zbierać przez podzielenie się czymś dobrym z biednymi. Przez danie jedzenie ze swojego posiłku. Przez oddanie jakiegoś ubrania. Przenocowanie kogoś. Przydało by się żeby były jakieś pieniądze i praca. Mogą się pojawiać niespodziewane przychody. Spadek od babci. Darowizna od babci. Praca to może być sprzątanie ulicy, malowanie domu, przewożenie ludzi, co da się łatwo przedstawić w grze.
Może być hazard. Zasada najpierw się wygrywa, a kiedy się postawi większą kwotę wszystko się traci. Generalnie więcej się przegrywa niż wygrywa.
Kiedy grający poświęci coś dla potrzebujących powinny się pojawiać niespodziewane przychody. Jedzenie, którym się podzieli rozmnoży się.
Aby gra miała cel bardziej edukacyjny powinny się pojawiać bardzo krótkie katechezy, porady związane z przeżywaną akcją gry.
Poziomy: dziecko, młodzieniec, dorosły, dojrzały, wiekowy, staruszek. Możliwe sposoby zakończenia gry. Śmierć ze starości, choroba, nagła choroba, wypadek i podliczenie życia. Piekło, niebo lub czyściec w zależności od wyników.
Doba gry powinna trwać od godziny do 15 minut. Życie, aby nie zanudzić grającego, powinno być niezbyt długie. Aby całą grę przejść w ciągu kilku dni.
Gra może się rozgrywać za pomocą chmurek z tekstami oraz przycisków wyboru. A także animacji pokazujących pewne sytuacje.
Gorąco zachęcam do włączenia się w to dzieło przez sugestie, komentarze i konstruktywne dyskusje.